سلام حال همه خوبه؟

موشی منو به یه بازی دعوت کرده پس بدون هیچ توضیحی میرم سر بازی.

بازی اینه که باید اسم هفتا از ترانه هایی که وقتی شنیدی دلتو لرزوند رو بنویسی

خب من همیشه ترانه ها رو گوش می کنم و از خیلی هاشون خوشم میاد. کلا تراه نه های                سیاوش قمیشی گروه آریان رضا صادقی اینا که تازه اومده به بازارو خیلیای دیگه. ولی اونایی

که دلمو یه وری کرد و لرزوند ......

اولیش ترانه معین از کاست طلوعش: ملاقات

قسم به عشقمون قسم

همش برات دلواپسم

قرار نبود اینجوری شه

یهو بشی همه کسم...

دومی ترانه احسان خواجه امیری ترانه سایه به سایه اونجایی که میگه:

بال و پرم بودی خبر نداشتی

تاج سرم بودی خبر نداشتی

سایه به سایه هر طرف که بودم

همسفرم بودی خبر نداشتی...

سومی هم ترانه رضا صادقی کاست وایسا دنیا ترانه بی خدا حافظ:

من اگه دوست نداشتم

پای غم هات نمی موندم

واست اینهمه ترانه

از ته دل نمی خوندم...

چهارمی ترانه سیاوش قمیشی یادم نیست کدوم کاست اون ترانه که میگه :

با تو بودن خیلی وقته که گذشته

بی تو بودن مثل مهر سر نوشته

دیگه اسم تو رو هی زمزمه کردن

واسه من نه تو میشه نه فرقی داره...

پنجمی ترانه گوگوش :مرداب

حالا یه مرداب شدم

یه اسیر نیمه جون

یه طرف میرم تو خاک

یه طرف به آسمون...

ششم ترانه شریک مهستی:

غزل خونم نباش اما

به حرفی ساده شادم کن

اگه دیدی منو بشناس

نمی گم اینکه یادم کن...

هفتمی هم اندی کاست پلانینیم:سرنوشت

پس از تو رنگ گلها هم فریب است

پس از تو روزگارم بی فروغ است

که می گوید پس از تو زنده هستم

دروغ است هر که می گوید دروغ است

ای ستاره بی تو من تاریکم

بی تو من به انتها نزدیکم.....

من خیلیای دیگه رو هم دوس دارم و دلم رو لرزوند ولی خب از هر خواننده یکی نوشتم. بعضی ها

هم ننوشتم مثلاعلیرضا افتخاری.

هفتای دیگه که ازشون بدم میاد هم یکیش ترانه های شهرام صولتی، آبجیش شهره، حمیرا،

جمشید، شهیاد،پویا.دیگه نمی دونم

خب باید هفت نفر رو به بازی دعوت کنم

اول داداش امین از نیمکت ، سعید از مستانه، مدی از نسل سه، سارا خانومی، قاصدک جون،

پری دخت، و نرگسی عزیز

سلام

بوی عطر گلای نارنج تو هوا پیچیده. بوی خاک خیس و نمناک. هوا نه سرده نه گرم. یه سرمای لذت بخشی داره. توی این روزا خیلی خاطره هام برام زنده میشه. مثل اینکه از این حال و هوا زیاد خاطره دارم.

امشب نشسته بودیم و خاطرات دبستانم رو تعریف می کردم. یاد معلما. هی……………

یادمه کلاس چهارم بودیم خانمی داشتیم به اسم خانم جعفری. یه روزی خانم جعفری مریض شده بود. یادم نیست که چند روز نیومد کلاس یه روز یا دو روز. همون روز اولی که نیومد کلاس یه عده از بچه ها رفته بودن عیادتش. و اومدن و تو مدرسه تعریف کردن. ما هم کلی عصبانی شدیم که چرا به ما خبر نداده بودن و از این حرفا. خب یه گروه تقریبا 12 نفره جمع شدیم و رفتیم اونجا. قبلش نفری 100 تومن پول دادیم تا یه چیزی بخریم. یه جعبه شیرینی و یه کمپوت و یه کیلو هم میوه (فکر کنم پرتقال بود ) خریدیم و راه افتادیم. خونشون از خونه ما دور بود. از توی رود خانه بی آبمون (بَس) رد شدیم و رفتیم خونه خانم معلم. هر چی در زدیم کسی درو باز نکرد. گفتیم شاید رفته دکتر. همونجا نشستیم تا خانوم معلم بیاد. کلی نشستیم ولی کسی نیومد. از همسایه ها هم پرسیدیم کسی نمی فهمید. کم کم ظهر میشد و ما هم مدرسه بودیم. هر کاری کردیم شیرینی از زیر در رد نشد. دور تا دور خونه رو گشتیم یه سوراخ پیدا کردیم که را آب بود. کمپوت رو از اونجا انداختیم توی حیاط که بعدا فهمیدیم باغچه بوده. در جعبه شیرینی رو که باز کردیم دیدیم همه شیرینی ها بهم ریخته و له شده. نشستیم همشو خوردیم. چاقو هم نداشتیم ولی همینجوری با دست پوست پرتقالمون رو هم کندید و خوردیمش. بعد راه افتادیم به طرف خونه.

اون روزی که رفتیم مدرسه خانم معلم اومده بود. وقتی بهش گفتیم لبخندی زد و گفت که من امروز خونه مامانم رفته بودم. البته فکر می کنم.

کلی خاطره دارم تعریف کنم. یه عده رو میذارم واسه روز معلم. کاشکی معلمای قدیمیم میومدن اینجا و می خوندن.

خدافظ

سلام

می خوام یه چیزی بهت بگم. به کسی نگیا. گوشتو بیار نزدیک

دیشب با خدا حرف زدم!

امروز خیلی خوشحال بودم. تازه خوش اخلاقم شده بودم. فکر کنم خدا یه کاری کرد که من اینجوری بشم!